Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

Πώς να προστατεύσετε...το Xριστουγεννιάτικο δέντρο από τη γατούλα σας...

Σχεδόν όλες μα όλες οι γατούλες, από περιέργεια και από ένστικτο θέλουν να σκαρφαλώσουν ...στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο! Διαβάστε 10 συμβουλές για να προστατεύσετε το δέντρο και τη γατούλα σας!
 
1) Μην πάρετε αληθινό δέντρο. Προτιμήστε ψεύτικο!
Εκτός από την προστασία του δάσους, θα καταφέρετε και η γάτα σας να μην ''τρελλαθεί'' με την ωραία μυρωδιά του έλατου και δεν κινδυνεύει να τρυπηθεί από τις βελόνες του.
Επίσης ένα μεσαίο ή μικρό δέντρο είναι καλύτερα από ένα μεγάλο, καθώς δεν πέφτουν τόσο εύκολα.
 
2) Επιλέξτε ή φτιάξτε μια γερή βάση για το δέντρο
Στερεώστε καλά τη βάση του δέντρου βάζοντας π.χ. πάνω στα πόδια ένα τούβλο. Μπορείτε να καλύψετε τη βάση με ένα όμορφο Χριστουγεννιάτικο πανί.

3) Τοποθετήστε το δέντρο όπου έχετε χώρο.
Πρέπει να υπάρχει επαρκής χώρος γύρω απ το δέντρο, ανοιχτός και όχι ράφια ή έπιλα γιατί έτσι θα μπορεί η γάτα να πατήσει εκεί και μετά να σκαρφαλώσει στο δέντρο.

4) Μην στολίσετε αμέσως το δέντρο. Ήδη ένα δέντρο μες στο σπίτι προκαλεί την περιέργεια, πόσο μάλλον τα στολίδια! Αφήστε το δέντρο στο σαλόνι για λίγες μέρες μέχρι να το συνηθίσει η γάτα και μετά προσθέστε στολίδια κλπ. Οταν το πλησιάζει να της λέτε με σταθερή φωνή ΜΗ! για να μην το πειράζει.


5) Μην παίζετε με τη γάτα όταν στολίζετε το δέντρο. Σίγουρα οι κορδέλες και τα φιογκάκια θα κάνουν τη γάτα να θέλει να παίξει αλλά δεν πρέπει να την αφήσετε γιατί θα το θεωρήσει φυσικό να το κάνει και όταν αυτά θα ναι...πάνω στα κλαδιά!

6) Τοποθετήστε τα περισσότερα στολίδια πιο ψηλά στο δέντρο και αφήστε το κάτω μέρος πιο κενό ώστε να μην έχει στο οπτικό της πεδίο η γάτα πολλά στολίδια.

7) Μην παραλείψετε να πάρετε αγκαλιά τη γατούλα σας και να απολαύσετε το δέντρο και τα Χριστούγεννα!!!




Pellets, εναλλακτική λύση της άμμου

Pellets, η εναλλακτική της άμμου

Ανακάλυψα στο Amazon, καθώς έψαχνα για μια αρκετά οικονομική λύση( για το γνωστό θέμα αμμολεκάνης...) pellets αντί για άμμο. Αυτό που βρήκα ήταν πακέτο 30 κιλών που μαζί με τη μεταφορά κόστιζαν 15€. Μου φάνηκε πολύ καλή η τιμή, τα reviews ήταν πάρα πολύ καλά και έτσι άρχισα να το ψάχνω πιο πολύ στο διαδίκτυο. Βρήκα πάρα πολλά ενθαρρυντικά βίντεο στο youtube και τελικά αποφάσισα να το αγοράσω. Όμως δεν μπόρεσα να το πάρω από το εξωτερικό λόγω απουσίας πιστωτικής καρτας.

Μετά από αρκετό ψάξιμο πάλι στο εσωτερικό δε βρήκα ειδικά pellets για γάτες, όμως είχα δει κάποια reviews που αναφέρονταν στα κοινά pellets για σόμπες και ότι είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Δεν ξέρω αν κάνει να πω το κατάστημα, αλλά δεν είναι καθόλου δύσκολο να τα βρει κάποιος. Μου κόστισαν 4,99 τα 15 κιλά. Ο λόγος που το έψαξα τόσο πολύ είναι γιατί έχω 10 γάτες μέσα στο σπίτι και ήθελα κάτι οικονομικό-υγιεινό-χρηστικό και φυσικά διαρκείας. Μέχρι τώρα, είναι 2 εβδομάδες που το χρησιμοποιώ, είμαι πολύ ικανοποιημένη με τη χρήση του. Θα γράψω αναλυτικά τα συν και τα πλην. Κάτι σημαντικό: είναι καλό να χρησιμοποιηθεί με διπλή λεκάνη κόσκινο.

Πλεονεκτήματα
  • Δε μυρίζει σχεδόν καθόλου (ευχάριστη μυρωδιά ξύλου).
  • Είναι πολύ εύκολη στο καθάρισμα, ειδικά εάν έχεις την ειδική αμμολεκάνη κόσκινο.
  • Πάρα πολύ οικονομικό
  • Μεγάλη διάρκεια
  • Είναι φυσικό προϊόν και αν θέλεις μπορείς να το ρίχνεις και στην αποχέτευση.
  • Δεν κολλάει στα πατουσάκια.
Μειονεκτήματα
  • Θέλει λίγο προσοχή στο καθάρισμα των ακαθαρσιών, δηλαδή να έχει περάσει λίγη ώρα αφού έχει πάει η γάτα στη λεκάνη.
  • Θέλει αυτοκίνητο για να τα αγοράσεις καθώς η συσκευασία είναι συνήθως 15κιλη. Εκτός αν γίνεται παράδοση στο χώρο σου.
  • Θέλει λίγη προσοχή η μετάβαση από άμμο σε pellets. Η μια από τις 10 που έχω δεν την προτιμάει κάποιες φορές. Δεν έκανα σιγά σιγά τη μετάβαση η χαζή..
  • Δεν έχω εξακριβώσει αν είναι ακριβώς τα ίδια αυτά που αγοράζω, τα κοινά pellets, με τα ειδικά για γάτες. Αν κάποιος δοκιμάσει τα ειδικά, ας πει τη γνώμη του (συγκριτικά με το βιντεο ίδια μου φαίνονται).

Αμερικάνικη κοντότριχη γάτα



Η Αμερικάνικη κοντότριχη γάτα είναι αθλητική, μεγαλύτερη από την αγγλική και με πιό έντονα χτισμένο σώμα.Είναι επίσης πολύ εργατική γάτα και τρέμετε ποντίκια, φίδια και πάσης φύσεως ζουζούνια του εδάφους και του αέρος.
Σύμφωνα με την ΚΟΠ, η American Shorthairs είναι χαμηλής συντήρησης γάτες που είναι γενικά υγιείς, χαλαρή, στοργικός με τους ιδιοκτήτες και τους κοινωνικούς με τους ξένους. Τα αρσενικά είναι πολύ μεγαλύτερα από τα θηλυκά, που ζυγίζουν 11-15 κιλά όταν αναπτυχθεί πλήρως. Ζευγάρι θηλυκά ζυγίζουν 8-12 κιλά όταν θα επιτευχθεί η πλήρης ανάπτυξη σε τρία έως τέσσερα χρόνια της ηλικίας του. Αυτές οι γάτες μπορούν να ζήσουν 15-20 χρόνια, όπως και οι περισσότεροι αιλουροειδών, και συχνά απαιτούν μόνο ετήσια εμβόλια, κτηνιατρικές εξετάσεις, και μια διατροφή ποιότητας. Εχουν μακριές ουρές και συνήθως λεπτός σώματα.
Η American Shorthair αναγνωρίζεται σε περισσότερες από ογδόντα διαφορετικά χρώματα και σχέδια που κυμαίνονται από το καφέ-patched τιγρέ με το μπλε-eyed λευκό, σκιασμένη αργυρά, καπνίζει και καμέες στο τσίτι van, και πολλά χρώματα στο μεταξύ. Μερικοί έρχονται ακόμη και σε βαθιές αποχρώσεις του μαύρου, καφέ, ή άλλα μείγματα και συνδυασμούς.
Όταν οι ταξιδευτές από Ευρώπη έφτασαν στην νότια Αμερική και μεταφέρθηκαν μετα στην βόρεια, έφεραν μαζί και τις γάτες τους. Αυτές οι γάτες είναι οι κοντότριχες αμερικάνικες γάτες που μοιάζουν σαν μικρες τίγρεις. Αγέρωχες, ανεξάρτητες και ομορφοφτιαγμένες. ειναι πολύ αθλητικές γάτες με υπέροχες φωνές, οι αρσενικοί, που προτιμούν τα νυχτοπερπατήματα από την ζεστασία του σπιτιού.

Η γάτα με τα κοντά πόδια



Αν και ίχνη γατών με κοντά πόδια εντοπίζονται εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα η Munchkin ως ράτσα αναπτύχθηκε το 1980 στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ.


Ράτσα Γάτα Βεγγάλης

Η γάτα Βεγγάλης είναι μια μοναδική φυλή διάστικτης οικόσιτης γάτας, που προήλθε από διασταυρώσεις της οικιακής γάτας με τη γάτα Αβησσυνίας, Αμερικανικής κοντότριχης, Βιρμανίας, Αιγυπτιακής Μάου και την ασιατική λεοπάρδαλη.


Ραγκαμούφιν



Η Ragamuffins είναι ένα μυώδες, βαρύ γατί που χρειάζεται περίπου τέσσερα έως πέντε χρόνια για να ωριμάσει πλήρως.Τα φυσικά χαρακτηριστικά της φυλής περιλαμβάνουν ένα ορθογώνιο, ευρύ σώμα με τους ώμους υποστηρίζονται ένα κοντό λαιμό. Το κεφάλι είναι μια μεγάλο, σαν σφήνα με ένα στρογγυλευμένο μέτωπο και μια σε γωνία μύτη. Η Ragamuffins υπάρχουν σε όλα τα χρώματα και σε ποικιλλία τριχώματος, με ένα παλτό μεσαίου μήκους που αυξάνει το μήκος του στομάχιου. Παρά το γεγονός ότι το τρίχωμα είναι παχύ και βελούδινα, δεν τσιβιάζει και είναι εύκολο να το φροντίζουν. Η Ragamuffins εκτρέφεται για να είναι κοινωνική, στοργική, χαδιάρα και συντρόφος μιας ζωής. Είναι παιχνιδιάρικα όλη τους τη ζωή.
Το μέτωπο πρέπει να είναι μέτρια στρογγυλεμένο. Το σώμα θα πρέπει να εμφανίζεται ορθογώνιο με ένα ευρύ στήθος και φαρδείς ώμους και μετρίως βαριά οπίσθια, που είναι εξίσου μεγάλα ως τους ώμους. Θα πρέπει να υπάρχει ένα λιπαρό στρώμα στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Μήκος γούνα πρέπει να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο γύρω από το λαιμό και τις εξωτερικές άκρες του προσώπου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ενός στεφανιού και αυξάνεται σε μήκος από την κορυφή του κεφαλιού προς τα κάτω μέσω των ωμοπλατών και πίσω, με το παλτό στις πλευρές και στομάχι είναι μεσαία τριχωτό προς μεγάλη. Κάθε χρώμα και σχέδιο είναι επιτρεπτή, με ή χωρίς άσπρο. Μερικά μοντέλα, όπως το καθαρό λευκό, είναι σπανιότερα από άλλα και έχουν γενικά μεγαλύτερη ζήτηση.
Το κόστος για την αγορά ενός γατιού ράτσας Ragamuffin ήταν συνήθως υψηλότερο από ό, τι για γάτα Ragdoll που είναι συγγενείς του, αρκετά. Τα μικρά γατάκια ράτσας ξεκινούν από περίπου 1000 δολάρια.


Ράτσα Γάτας Ράγκντολ



Η Ράγκντολ είναι μια γάτα που "αφήνεται"στην αγκαλιά του αφεντικού της και μοιάζει να μην έχει σπονδύλους, τόσο εύπλαστη και ευλύγιστh είναι. Με εμπιστοσύνη στους ανθρώπους είναι ιδανική για ατελείωτα χάδια.


Περσική


Την περσική γάτα την αγαπάει ο φακός.Όταν την φωτογραφίζουμε, το ξέρει και παίρνει όλες τις πόζες που μπορεί να πάρει ένα επαγγελματίας φωτομοντέλο. Μιά πραγματική βασίλισσα, ήρεμη, υπομονετική, σωστή και πανέμορφη.


Κοντότριχη γάτα Βρετανίας


Είναι φιλική με τα παιδιά και με τα άλλα ζώα και πολύ υπάκοες. Παρ όλα αυτά είναι ανεξάρτητα ζώα και πανέξυπνες. Λέγεται ότι ο γάτος με το φαρδύ χαμόγελο που πρωταγωνιστεί στην ´Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων´, ο Τσέστερ, ήταν εμπνευσμένος από μια British Shorthair.



Ράτσα Γάτα των Σιμαλαίων



Οι γάτες αυτού του είδους έχουν τρυφερό χαρακτήρα, είναι πανέξυπνες, κοινωνικές αλλά αρχικά ντροπαλές. Έχουν γλυκιά, σιγανή και μελωδική φωνή (η οποία ακούγεται σπάνια) ενώ τα μάτια της μπορεί να γίνουν εξαιρετικά εκφραστικά όταν εκείνη το θελήσει. Είναι ζώο που του αρέσει η συνήθεια, η γαλήνη και η ασφάλεια. Η κατασκευή, ο άκακος και αγαθός χαρακτήρας της καθώς και η συναισθηματική προσκόλλησή της με τους ανθρώπους κάνουν την γάτα αυτή ουσιαστικά ανυπεράσπιστη στην αστική ζωή. Είναι ζώο που, σε αντίθεση με τα άλλα είδη γάτας, δεν έχει την επιθυμία να εξερευνήσει την φύση αλλά προτιμά την ηρεμία του σπιτιού και την ανθρώπινη φιλία.
Η πρώτη γάτα Ιμαλαΐων δημιουργήθηκε το 1930 από τον καθηγητή Κλαϊντ Κέλλερ της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και της Βιρτζίνια Κόμπ, εκτροφέα και παραγωγό του Νewton cattery. Ο αρχικός τους σκοπός δεν ήταν να δημιουργήσουν ένα νέο είδος γάτας αλλά απλώς να μελετήσουν την θεωρία της γενετικής και της κληρονομικότητας. Η ιδέα τους ήταν να διασταυρώσουν γάτες Περσίας με γάτες Σιάμ έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια γάτα μακρύτριχη, εντελώς όμοια με την Περσική, αλλά με τον ιδιότυπο χρωματισμό της γάτας του Σιάμ.


Ράτσα Γάτα του Σιάμ


Η φωνή της σιαμέζας γάτας είναι τουλάχιστον αξιοπρόσεχτη. Μια μοιάζει σαν της γάτας και άλλοτε σαν να κλαίει ένα μωρό. Γενικά όμως ειναι ήσυχες και εφυείς και είναι οι μόνες γάτες που δένονται με τον ιδιοκτήτης του και όχι με το χώρο που γεννήθηκαν.



Ράτσα Γάτα της Σκωτίας





Η γάτα της Σκωτίας είναι ίσως η μόνη που έχει σπαστά αυτιά και πελώρια μάτια. Σωστή αρχόντισσα αλλά και απίθανος κυνηγός. Ζει μέσα στο σπίτι χωρίς να προκαλεί ζημιές.

Μέσα από τα μάτια μίας γάτας...

Νυχτερινή όραση
Λέγεται συχνά ότι οι γάτες μπορούν να δουν στο σκοτάδι. Δεν είναι έτσι. Σ'ένα εντελώς σκοτεινό δωμάτιο, μια γάτα δεν μπορεί να δει καλύτερα από εμάς. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να συλλάβει τις πιο αμυδρές ποσότητες φωτός. Ακόμη και σε μια αφέγγαρη νύχτα, ο ουρανός δεν είναι ποτέ κενός από φως. Το αμυδρό φως των αστεριών ή οι χλωμές αντανακλάσεις των ψηλών σύννεφων υπάρχουν πάντα και το μάτι της γάτας είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να τις συλλαμβάνει.
[/readmore]
Διαθέτει ένα είδος «καθρέφτη» πίσω από τον φωτο-ευαίσθητο αμφιβληστροειδή, που αποτελείται από παραπάνω από 15 στρώματα κυττάρων που ακτινοβολούν και ονομάζεται «ταπετούμ λουσιντούμ». Οι αμυδρές ακτίνες φωτός μπαίνουν στο μάτι και περνούν διαμέσου για να ακουμπήσουν και να ευαισθητοποιήσουν τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς που συλλαμβάνουν το φως (ραβδία και κώνοι). Μπορούν να συνεχίσουν παραπέρα για να αντανακλαστούν από τον «καθρέφτη», έτσι ώστε να έρθουν σε επαφή με τις ράβδους και τους κώνους για δεύτερη φορά. Αυτή η «διπλή δόση» πολλαπλασιάζει το αποτέλεσμα του φωτός και αυξάνει απέραντα τη νυχτερινή όραση της γάτας.

Ξέρουμε ότι οι γάτες μπορούν να διακρίνουν καθαρά με το ένα έκτο των επιπέδων φωτός που απατούνται για τα ανθρώπινα όντα, όχι όμως όταν το σκοτάδι είναι απόλυτο.

Η λάμψη του «καθρέφτη» αυτού παράγει τη χαρακτηριστική χρυσή ή πράσινη λάμψη των ματιών της γάτας στο σκοτάδι. Τα ανθρώπινα μάτια δεν λάμπουν στο σκοτάδι: Η κόκκινη λάμψη που έχει η κόρη των ματιών μας στις φωτογραφίες με φλας παράγεται από τα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδούς.

Οπτικό πεδίο
Ένα ακόμα πλεονέκτημα για τις γάτες είναι ότι έχουν μεγαλύτερη οπτική γωνία από εμάς. Εμείς έχουμε ένα οπτικό πεδίο 220 μοιρών από τους οποίους οι 120 είναι διόφθαλμοι. Οι γάτες έχουν οπτικό πεδίο 225 μοιρών, 130 εκ των οποίων είναι διόφθαλμοι, μια ακόμα προσαρμογή για το κυνήγι, που επιτρέπει στο ζώο να υπολογίζει το βάθος και την απόσταση με ακρίβεια. Οι γάτες έχουν αποδείξει ότι είναι τουλάχιστον εξίσου καλές με τους ανθρώπους στον υπολογισμό του βεληνεκούς. Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι με ένα κάπως στενότερο πεδίο από πολύ περισσότερα εκτεταμένες κινήσεις του ματιού τις οποίες επιτρέπει η μεγαλύτερη περιοχή λευκού που περιβάλλει την κόρη και την ίριδα.

Πως λειτουργεί το μάτι
Η κόρη του ματιού της γάτας συστέλλεται στο έντονο φως και διαστέλλεται στις συνθήκες αμυδρού φωτός αλλά το σχήμα της κόρης διαφέρει στα διάφορα είδη της. Οι μεγαλύτερες, γάτες έχουν φαρδιά και ωοειδή κόρη, το πούμα έχει στρογγυλή κόρη και μόνο τα μέλη του γένους Φελίς έχουν κάθετη κόρη σαν χαραμάδα. Το πλεονέκτημα της σκιστής κόρης βρίσκεται στην ικανότητα της να κλείνει πιο αποτελεσματικά από την κυκλική κόρη. Αυτό εξυπηρετεί στην προστασία του υπερευαίσθητου αμφιβληστροειδούς. Δεν συμβαίνει όμως ποτέ πλήρες κλείσιμο, μια τρυπούλα σαν καρφίτσα παραμένει ανοιχτή σε κάθε άκρη παραμένει ανοιχτή σε κάθε άκρη της σχισμής.

Οι ραβδώσεις του αμφιβληστροειδούς της γάτας δίνουν καλή νυχτερινή όραση. Οι κώνοι παρέχουν αποφασιστική δύναμη. Το μάτι του αιλουροειδούς περιλαμβάνει σχετικά περισσότερα ραβδία και λιγότερους κώνους από το ανθρώπινο. Γιʼαυτό μπορεί να δει καλύτερα σε αμυδρό φως, αλλά δεν μπορεί να διακρίνει όλες τις λεπτομέρειες τόσο καλά όσο εμείς.

Οι γάτες εστιάζουν, όπως και εμείς, αλλάζοντας το σχήμα των φακών με ακούσιο έλεγχο μικροσκοπικών μυών. Αυτή η διαδικασία που είναι γνωστή ως «προσαρμογή», μπορεί να κυρτώσει τους φακούς ώστε να φέρει κοντινά αντικείμενα σε εστίαση, ή να τους ισιώσει για να συγκεντρωθεί σε μακρινά αντικείμενα. Ο άνθρωπος και η γάτα έχουν εξίσου καλές δυνατότητες εστιασμού.

Έγχρωμη όραση
Θαυμάζει η γάτα σας τις καινούριες σας κουρτίνες στο χρώμα της λεβάντας ή σφίγγει τα δόντια αν δεν της αρέσει το χρώμα; Οι γάτες βλέπουν τα χρώματα; Έχουν κώνους, τουλάχιστον δύο, ίσως και τριών διαφορετικών ειδών και όπως και στους ανθρώπους οι κώνοι παίζουν σίγουρα ρόλο στην έγχρωμη όραση. Επιστήμονες πιστεύουν ότι – αν και οι γάτες μπορούν να δουν τα χρώματα – δεν σημαίνουν τίποτα γιʼαυτές! Τα μάτια ξεχωρίζουν τα χρώματα αλλά ο εγκέφαλος δεν τα μεταφράζει. Αυτή η διάκριση – ανάμεσα στην όραση και την αντίληψη - είναι σημαντική γιατί έχει αποδειχτεί ότι οι γάτες δύσκολα μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να καταλαβαίνουν το χρώμα. Γενικά, ωστόσο, οι γάτες δεν χρησιμοποιούν την έγχρωμη αντίληψη – δεν είναι σημαντικό μέρος της κοινωνικής τους ζωής και δεν παίζει κανένα ρόλο στο κυνήγι ενός ποντικού ή στην επιδοκιμασία ενός μπολ με το αγαπημένο τους φαγητό.

Πού οφείλεται το γουργούρισμα;

Γιατί γουργουρίζουν οι γάτες;
  • Γιατί είναι ευχαριστημένες
Ο συνηθέστερος λόγος για τον οποίο γουργουρίζει μια γάτα είναι το ότι αισθάνεται ασφαλής, χαλαρή και ευχαριστημένη. Το γουργούρισμα είναι η αναμενόμενη αντίδραση μιας γάτας στα χάδια του ιδιοκτήτη της. Πολλές γάτες γουργουρίζουν όταν τις βουρτσίζουμε, όταν πλένονται ή ακόμα και όταν τρώνε.
  • Γιατί νιώθουν πόνο ή δυσφορία
Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για το γουργούρισμα. Γάτες τραυματισμένες ή βαριά άρρωστες γουργουρίζουν επίσης, όπως και οι θηλυκές γάτες κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι το γουργούρισμα αποτελεί και έναν μηχανισμό ανακούφισης για τον οργανισμό της γάτας, σαν εσωτερικό μασάζ που απαλύνει τον πόνο. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες μελέτες, οι συχνότητες που παράγονται με το γουργούρισμα (μεταξύ 22,4 και 30,2 Hertz) συμπίπτουν με εκείνες που χρησιμοποιούνται για την επούλωση μυοσκελετικών τραυμάτων, τη βελτίωση της ελαστικότητας των αρθρώσεων και την ανακούφιση της δύσπνοιας.
  • Για να επικοινωνήσουν
Το γουργούρισμα είναι ο βασικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ της μητέρας γάτας και των νεογέννητων μικρών της. Τις πρώτες μέρες της ζωής τους, τα γατάκια δεν έχουν ακόμα καλά αναπτυγμένη την αίσθηση της ακοής, μπορούν όμως να νιώσουν το σώμα της μητέρας τους να δονείται καθώς εκείνη γουργουρίζει, καλώντας τα να θηλάσουν.
Επιπλέον, καθώς το γουργούρισμα μπορεί να παράγεται συνεχώς, κατά την εισπνοή και εκπνοή, ακόμα και κατά την κατάποση (επομένως και κατά τη διάρκεια του θηλασμού), τα γατάκια το χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν με τη μητέρα τους, στέλνοντάς της το μήνυμα ότι "όλα πάνε καλά".

Δεύτερη γάτα στο σπίτι;

Πως να τις φέρω σε επαφή;

Όταν φέρετε τη νέα σας γάτα σπίτι, κρατήστε την σε ένα ξεχωριστό δωμάτιο για ακόμη και 7 ημέρες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Η υπάρχουσα γάτα χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί στη μυρωδιά της νέας προτού τη δει. Η νέα σας γάτα χρειάζεται επίσης το χρόνο της για να προσαρμοστεί στο καινούριο περιβάλλον. Αυτή είναι και μια καλή περίοδος για να ελέγξετε την υγεία της νέας γάτας χωρίς να διακινδυνεύσετε την υγεία της παλιότερης.

Όταν νιώσετε ότι η ένταση έχει περάσει μεταξύ των δύο γατών, αφήστε τες να έρθουν σε επαφή μέσα από ένα τζάμι ή ένα μικρό άνοιγμα της πόρτας. Συνεχίστε να το κάνετε αυτό για μερικές μέρες. Όταν ο συριστικός ήχος μετατραπεί σε ενδιαφέρον σημαίνει ότι έφτασε η ώρα να τις αφήσετε να γνωριστούν κανονικά.

Τη μέρα που θα γίνει αυτό φροντίστε να είστε σπίτι. Μην τις αφήσετε μόνες μαζί. Προσπαθήστε να είστε ήρεμος και χαλαρός. Εσείς δημιουργείτε την ατμόσφαιρα στην οποία οι γάτες σας θα γνωριστούν πρώτη φορά. Αν είστε νευρικός, νευρικές θα είναι και οι γάτες.

Μην περιορίσετε καμία από τις δύο με κανένα τρόπο. Αυτό δεν επιτρέπει στις γάτες να νιώσουν ότι έχουν την επιλογή να φύγουν ή να μείνουν οπότε μπορεί να τις κάνει να νιώσουν ότι απειλούνται και να αμυνθούν καυγαδίζοντας η μία με την άλλη. Αντιθέτως, βγάλτε τη νέα σας γατούλα από την απομόνωση και αφήστε τες να αντιμετωπίσουν η μία την άλλη μόνες τους. Συρίσματα και επιθετικότητα είναι κάτι το αναμενόμενο. Μην επέμβετε εκτός αν προκαλούν σωματική ζημιά η μία στην άλλη. Σε αυτή την περίπτωση, χωρίστε τες ρίχνοντας νερό ή κάποιο μαξιλάρι πάνω τους. Μην τιμωρήσετε καμία από τις δύο. Κάνουν αυτό που είναι φυσιολογικό για δύο γάτες που δεν γνωρίζονται. Δεν θέλετε να συνδέσουν την παρουσία της άλλης γάτας με τιμωρία!

Μπορείτε να αφήσετε τις γάτες μόνες τους στο σπίτι αλλά σοφότερο είναι όταν γίνει αυτό να τις χωρίσετε και πάλι. Δείξτε υπομονή. Μπορεί να περάσουν αρκετές εβδομάδες μέχρι να νιώθετε άνετα να τις αφήνετε εντελώς μόνες στο σπίτι. Την πρώτη φορά που θα το κάνετε αυτό προσπαθήστε να μην λείψετε πολλή ώρα, και σίγα σιγά μπορείτε να την αυξήσετε καθώς θα τα πηγαίνουν καλύτερα.

Οι γάτες μπορεί να γίνουν πολύ καλοί φίλοι ή απλώς να μάθουν να ανέχεται η μία την παρουσία της άλλης. Ό,τι και να συμβεί, να νιώθετε σίγουρος ότι οι γάτες σας μπορούν να τα καταφέρουν, με τον έναν ή άλλο τρόπο. Έχετε υπόψιν ότι ακόμα και γάτες με ισχυρό δέσιμο μεταξύ τους, οι οποίες κοιμούνται μαζί και γλύφουν η μία την άλλη μπορεί να έχουν περιστασιακά καυγαδάκια.

Ενδείξεις ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα είναι οι έντονοι καυγάδες (κατά τους οποίους προκαλούνται πληγές), λήθαργος, κατάθλιψη και μειωμένη όρεξη. Αν οι γάτες σας δείχνουν κάποιο από αυτά τα σημάδια μάλλον ήρθε η ώρα να επισκεφθείτε τον κτηνίατρο σας για περαιτέρω συμβουλές.

Θυμηθείτε ότι οι καλές σχέσεις δεν συμβαίνουν σε μια μέρα. Πολλές φορές μπορεί να πάρει και μήνες για τις γάτες σας ώστε να ηρεμήσουν εντελώς τα πνεύματα. Η υπομονή και η καρτερικότητα σας θα ανταμειφθούν μακροπρόθεσμα.

"Με γρατζουνάει η γάτα μου" ...

Το γρατζούνισμα και δάγκωμα ως παιχνίδι

Τα γατάκια μαθαίνουν να γρατζουνάνε και να δαγκώνουν από μικρά, μιας και είναι σημαντικό τμήμα της ανάπτυξης τους. Άλλωστε αυτά είναι και η μόνη άμυνα που έχουν απέναντι σε κάθε κίνδυνο, καθώς και ο τρόπος για να εξασφαλίζουν το γεύμα τους στη φύση. Έτσι, όπως είναι λογικό, αυτό αποτελεί και το κυριότερο είδος παιχνιδιού, στο οποίο εξασκούνται από πολύ μικρά.

Ο βασικότερος κανόνας για να αποφύγετε να αποτελέσετε εσείς το παιχνίδι τους, είναι να τις διδάξετε από μικρές ότι τα χέρια δεν είναι παιχνίδι. Αν αγνοήσετε αυτή τη συμβουλή, αυτά τα μικρά νυχάκια και δοντάκια που έχει το γατάκι σας, σύντομα θα γίνουν κοφτερά σαν ξυράφια και θα παρομοιάζονται αρκετά επιτυχημένα με τους γάντζους στους οποίους κρεμάνε τα κρέατα στα σφαγεία 
Τι να κάνετε όμως ώστε να αποτρέψετε ή να γλιτώσετε από το «κακό» (χωρίς φυσικά να δώσετε τη γάτα σας!); Παρακάτω θα βρείτε ορισμένες συμβουλές επί του θέματος:

  • Κόψτε τα νύχια της – Μέχρι να την εκπαιδεύσετε να μην σας γρατζουνάει, μπορείτε να περιορίσετε το κακό κόβοντας της ελαφρώς τα νύχια, κατά προτίμηση με ειδικό ψαλιδάκι. Προσέξτε να μην τα κόψετε πολύ βαθιά γιατί θα αρχίσει να αιμορραγεί.
  • Φωνάξτε – Μην ουρλιάξετε, αλλά πείτε «άου» δυνατά και καθαρά. Όταν θα έχετε την προσοχή της, σιγά σιγά τραβήξτε το χέρι σας από τη λαβή της. Μην το τραβήξετε απότομα γιατί θα νομίσει ότι το παιχνίδι συνεχίζεται και θα το πιάσει πάλι.
  • «Τιμωρήστε» την όπως η μαμά της – Σύμφωνα με πηγές αυτός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος. Μιμείται τον τρόπο που τιμωρεί η μητέρα το γατάκι όταν γίνεται άτακτο. Πιάστε το από το σβέρκο και σπρώξτε το προς το πάτωμα (με μέτρο! Δεν πρέπει να έχετε σκοπό να το πονέσετε!) λέγοντας «όχι» με σταθερή αυστηρή φωνή. Κρατήστε το σε αυτή τη θέση για 3-4 δευτερόλεπτα και μετά αφήστε το. Πιθανότατα θα φύγει παραδίπλα σωφρονισμένο για να καθαριστεί και να ανακτήσει την αξιοπρέπεια του. Αλλά θα θυμάται το «μάθημα» αυτό για αρκετό καιρό.
  • Στρέψτε αλλού την προσοχή του – Πολλές φορές η αιτία αυτής της επιθετικής συμπεριφοράς οφείλεται στο ότι απλώς, η γάτα βαριέται και ψάχνει κάτι για να παίξει. Δώστε του κάποιο άλλο παιχνίδι, κατά προτίμηση κινούμενο (πχ. Κάποιο κουρδιστό ποντίκι-παιχνίδι). Μια άλλη λύση, ειδικά αν δεν μπορείτε λόγω υποχρεώσεων να ασχοληθείτε μαζί της πολλή ώρα, είναι να πάρετε μια ακόμα γάτα, κατά προτίμηση στην ίδια ηλικία.
  • Όταν αρχίζει την επιθετική συμπεριφορά σταματήστε αμέσως να τη χαϊδεύετε. Πρέπει να καταλάβει ότι μόνο αν φέρεται σωστά θα έχει χάδια.

Μύθοι στη διατροφή μιας γάτας

Ανέκαθεν πολλοί μύθοι και προλήψεις είχαν ειπωθεί γύρω από τις γάτες και ακόμα και σήμερα πολλοί διατρέφουν τη γάτα τους με λάθος τρόπο έχοντας κατά νου αυτούς τους μύθους. Το παρόν άρθρο έχει σκοπό να διαψεύσει μερικούς από τους γνωστότερους και ελπίζω ότι θα βοηθήσει αρκετούς από εσάς να προσφέρετε καλύτερη ποιότητα διατροφής στο γατάκι σας. 

Αγελαδινό γάλα
Παρʼότι αρκετές γάτες λατρευουν το αγελαδινό γάλα, δεν είναι κάτι που συνιστάται. Πολλές γάτες έχουν δυσανεξία στη λακτόζη και το αγελαδινό γάλα μπορεί να τους προκαλέσει στομαχικές διαταραχές και διάρροιες. Αυτό είναι ειδικά επικίνδυνο για γατάκια που μπορούν να αφυδατωθούν γρήγορα. Μια ενήλικη γάτα δεν έχει καν ανάγκη το γάλα. Αν πρέπει να δώσετε γάλα στη γάτα σας προτιμήστε το ειδικό γάλα για γάτες, το οποίο είναι ειδικά σχεδιασμένο για να καταναλώνεται από γάτες.

Ψάρια
Είναι απόλυτα εντάξει να δίνετε στη γάτα σας μερικές φορές λιχουδίες απο ψάρια, αλλά δεν θα έπρεπε να αποτελέσει μέρος της καθημερινής τους διατροφής. Οι υπερβολικές ποσότητες ψαριού μπορούν να προκαλέσουν την ασθένεια statitis (γνωστή και ως Yellow fat disease) η οποία προκαλείται από την έλλειψη βιταμίνης Ε. Οι γάτες χρειάζονται ταυρίνη στη δίαιτα τους και το ψάρι δεν τους την παρέχει σε ικανοποιητική ποσότητα.

  
Ποντίκια
Οι γάτες κυνηγούν ποντίκια, πουλιά, έντομα κλπ για σπορ, όχι σαν πηγή για τροφή. Είναι αλήθεια ότι σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να φάνε ένα μέρος από τη λεία τους, αλλά βασικά την κυνηγούν για τη χαρά του παιχνιδιού. Γιʼαυτό δεν χρειάζεται να σκέφτεστε ότι το υπερβολικό τάισμα την κάνει απρόθυμη ή το να μην την ταίζετε την ενθαρρύνει να καθαρίσει το μέρος από τα μικρά τρωκτικά. Το αντίθετο συμβαίνει. Οι καλοταϊσμένες γάτες είναι οι καλύτεροι κυνηγοί (αν και θέλω να πιστεύω ότι εν έτει 2006 ελάχιστοι παίρνουν γατούλα γιʼαυτό το λόγο).

Μύγες
«Οι γάτες που τρώνε μύγες αδυνατίζουν» λένε μερικοί. Αν και υπάρχει η πιθανότητα η γάτα να φάει μια κρεατόμυγα που μπορεί να έχει βακτηρίδια, το πρόβλημα είναι μικρό. Καμιά φορά, μπορεί οι μύγες να μεταφέρουν αυγά σκουληκιών από τη μία γάτα στην άλλη, αλλά –εκτός από έναν πολύ μικρό κίνδυνο- οι γάτες που τρώνε μύγες σπάνια παθαίνουν κάτι κακό.

Στείρωση στις γάτες

Ηστείρωση είναι ένα ευαίσθητο θέμα, για πολλούς ιδιοκτήτες γατών. Άλλοι λένε ότι δεν θα έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο στην γάτα τους, ενώ άλλοι βρίσκουν την υγειά τους όταν παίρνουν την απόφαση να την στειρώσουν. Η αλήθεια είναι ότι γλιτώνουμε από πολλές φασαρίες με τη στείρωση, τόσο εμείς, όσο κυρίως η γάτα μας που κινδυνεύει από πολλές ασθένειες, αλλά και από πολλές άλλες δυσάρεστες καταστάσεις (πολλά αδέσποτα γατάκια στους δρόμους). Εάν λοιπόν κάποιος ιδιοκτήτης δεν έχει απώτερο σκοπό να διαιωνίσει το είδος (κυρίως αυτοί που έχουν καθαρόαιμες ράτσες και επιθυμούν αναπαραγωγή με κέρδος), τότε η στείρωση είναι κάτι που θα πρέπει να προτιμάται, και παρακάτω θα δούμε και το γιατί.

Γιατί να στειρώσω τη γάτα μου;

Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι.

Αρχικά, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φιλόζωοι, και δεν υπάρχουν αρκετά καλά σπίτια διαθέσιμα για να υιοθετήσουν όλα τα γατάκια που γεννιούνται.

Έπειτα, οι γάτες που δεν έχουν στειρωθεί, πολλές φορές είναι υπεύθυνες για την μετάδοση ασθενειών προς άλλες γάτες, μέσω των καυγάδων ή μέσω της σεξουαλικής επαφής, το οποίο μπορεί να προκαλέσει ακόμα και θάνατο.

Μια θηλυκιά μη στειρωμένη, μπορεί να αρχίσει να αναπαράγεται στην ηλικία των 5 μηνών και να έχει μέχρι 6 γέννες το χρόνο. Εκτός του ότι από αυτή τη διαδικασία η γάτα κουράζεται τρομερά, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο πληθυσμός της γάτας αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Μια θηλυκιά γάτα, σε 5 χρόνια μπορεί να έχει φέρει στη ζωή πάνω από 20.000 γατάκια, ενώ σε 7 χρόνια αυτός ο αριθμός μπορεί να ξεπεράσει τις 150.000. Στην Αγγλία έγινε μια πρόβλεψη ότι αν η στείρωση στις γάτες δεν ληφθεί σοβαρά υπόψη, θα υπάρχουν περίπου 7 εκατομμύρια αδέσποτες γάτες στους δρόμους της, μέχρι το 2010.

Θηλυκιά γάτα

Ο πρώτος της οίστρος έρχεται σε ηλικία 5-6 μηνών, και ενώ δεν της φαίνεται σε σχέση με τους σκύλους, μπορεί πολύ εύκολα να εκπλήξει τους ιδιοκτήτες της με το να μείνει έγκυος. Όταν βρίσκεται στο μήνα αναπαραγωγής της, παρατηρούνται πολλές αλλαγές στην συμπεριφορά της, που πολλοί ονομάζουν «κάλεσμα» αφού αυτό ακριβώς κάνει.

Άλλες ενδείξεις ότι η θηλυκιά περνάει τη φάση της αναπαραγωγής μπορεί να είναι νευρικότητα, τρίψιμο πραγμάτων με το σαγόνι της, να σέρνεται στο πάτωμα με το πίσω μέρος της στον αέρα, και να κλαίει διαρκώς μέσα στο σπίτι. Το «κάλεσμα» ξεκινάει τον Ιανουάριο, και αν δεν ζευγαρώσει, συνεχίζει μέχρι τον Σεπτέμβρη, ακόμα και αν η εποχή της έχει περάσει.

Οι νεαρές θηλυκιές είναι πολύ γόνιμες, για αυτό το λόγο αν υπάρξει πιθανότητα ζευγαρώματος, καλό είναι να μείνουν μέσα στο σπίτι μέχρι να στειρωθούν.

Γιατί η στείρωση είναι καλή για τις θηλυκές;

  • Για να αποφευχθούν ανεπιθύμητες γέννες.
  • Για να αποφευχθούν συνεχόμενες γέννες που θα την εξαντλήσουν σωματικά.
  • Για να αποφευχθεί μόλυνση στη μήτρα.
  • Για να σταματήσουν όλα τα ενοχλητικά συμπτώματα όταν βρίσκεται στην περίοδο αναπαραγωγής.
Η θηλυκιά χρειάζεται όντως να γεννήσει μια φορά;

Είναι μύθος αυτό που λένε ότι μια θηλυκιά θα πρέπει να γεννήσει τουλάχιστον μια φορά. Δεν υπάρχει κανένα βιολογικό ή ψυχολογικό όφελος προς τη γάτα. Αν επιτραπεί στην γάτα να γεννήσει μια φορά, και βρεθούν σπίτια για τα γατάκια, τότε θα έχουν χρησιμοποιηθεί σπίτια που θα μπορούσαν να υιοθετήσουν ήδη αδέσποτα γατάκια που βρίσκονται σε διάφορες φιλοζωικές, και τα οποία τελικά θα οδηγηθούν στην ευθανασία.

Πολλές θηλυκές γάτες που φτάνουν στην εποχή γονιμοποίησης, κυνηγιούνται μακριά από τους αρσενικούς μη στειρωμένους γάτους, και καταλήγουν έγκυες να έχουνε χαθεί και να ζουν στους δρόμους. Έτσι δημιουργούνται οι αποικίες άγριων γατών. Προσπαθούν να επιζήσουν, πεινάνε και πολύ συχνά αρρωσταίνουν ή τραυματίζονται.
Πολλοί αδέσποτοι αρσενικοί γάτοι είναι μολυσμένοι με τον ιό FIV (ιός του AIDS της γάτας), και το μεταδίδουν στις θηλυκές καθώς τις δαγκώνουν στην διαδικασία του ζευγαρώματος. Οι αρσενικοί επίσης μεταδίδουν ασθένειες όπως το AIDS της γάτας και την ιογενή λευχαιμία της γάτας, καθώς τσακώνονται για μια θηλυκιά.

Η θηλυκιά θα πρέπει να στειρώνεται μετά την ηλικία των 5-6 μηνών. Οι μη στειρωμένες θηλυκές κινδυνεύουν επίσης να αναπτύξουν πολυκυστικές ωοθήκες ή πυομήτρα, από την οποία μπορεί να κινδυνέψει να πεθάνει.

Αρσενικός γάτος

Φτάνει την σεξουαλική του ωριμότητα στην ίδια περίοδο με την θηλυκιά, και έτσι θα μπορούσε πολύ εύκολα να ζευγαρώσει ακόμα και με την αδερφή του, εκτός αν στειρωθεί εγκαίρως. Μη στειρωμένοι αρσενικοί γάτοι, τείνουν να «σημαδεύουν» με τα ούρα τους την περιοχή τους, περνώντας έτσι το μήνυμα προς τους άλλους αρσενικούς, και το κάνουν ακόμα και σε άλλα σπίτια, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στους γείτονες. Όταν ωριμάζουν, αρχίζουν και περιπλανώνται σε μεγαλύτερες αποστάσεις, και μπλέκουν σε καυγάδες.

Μη στειρωμένοι γάτοι επιτίθενται συνέχεια σε άλλους γάτους, και ιδιαίτερα σε άλλους μη στειρωμένους αρσενικούς. Τα αποτελέσματα των καυγάδων τους, μπορεί να είναι τραγικά. Από τρομερές πληγές από δαγκώματα, αποστήματα, πληγές στα μάτια και μολύνσεις όπως ο ιός FIV. Όταν δεν έχουν κανέναν να τους μεταφέρει σε κάποιον κτηνίατρο, οι περισσότερες πληγές μολύνονται και πολλές φορές οδηγούν στο θάνατο.

Οι αρσενικοί θα πρέπει να στειρώνονται μετά την ηλικία των 6 μηνών. Ακόμα κι αν ο γάτος παραμένει μέσα στο σπίτι, η στείρωση εξακολουθεί να είναι η καλύτερη επιλογή αφού αποθαρρύνεται σεξουαλικά και δεν προσπαθεί συνεχώς να το σκάσει, ενώ αποφεύγεται και το πρόβλημα δυσάρεστων οσμών από το «σημάδεμα» με ούρα. Η στείρωση δε θα τους αλλάξει την προσωπικότητα, πράγμα το οποίο αποτελεί έναν ακόμα μύθο χωρίς καμία απολύτως βάση.

Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, ο γάτος μπορεί να συνεχίσει να έχει σεξουαλικές ορμές, να «σημαδεύει», ακόμα και να ζευγαρώνει με θηλυκές. Αυτό οφείλεται σε υπερπαραγωγή σεξουαλικών ορμονών από τα επινεφρίδια (μικροί αδένες κοντά στους νεφρούς). Πρόκειται για καταστάσεις που οφείλονται στην ιδιοσυγκρασία του ζώου, ωστόσο φέρνουν σε δύσκολη θέση τόσο τους ιδιοκτήτες όσο και τον κτηνίατρο.

Γιατί είναι καλή η στείρωση για τους αρσενικούς;

  • Για να αποφευχθούν τις ανεπιθύμητες γέννες.
  • Για να σταματήσουν να περιπλανώνται με τον κίνδυνο να χαθούν ή να τραυματιστούν.
  • Για να σταματήσουν να τσακώνονται και μέσω των καυγάδων να κολλήσουν κάποια ασθένεια (πχ. FIV)
  • Να σταματήσουν να «σημαδεύουν» όλο το σπίτι, ή τα σπίτια των γειτόνων.
  • Για να ζήσουν περισσότερα χρόνια και να γίνουν πιο στοργικοί.
Κίνδυνοι Ασθενειών

Η λευχαιμία και το AIDS της γάτας είναι ασθένειες που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο γατάκια και ενήλικες γάτες. Δεν μεταδίδονται στους ανθρώπους, όμως μεταδίδονται από γάτα σε γάτα, μέσω των σωματικών υγρών, που σημαίνει ότι οι γάτες που τσακώνονται κινδυνεύουν περισσότερο. Ιδιαίτερα το AIDS είναι πιο συχν;o στους αρσενικούς γάτους που δεν έχουν στειρωθεί. Οι στειρωμένοι γάτοι δεν τριγυρνάνε τόσο πολύ, δεν «σημαδεύουν» τις περιοχές τους και δεν μπλέκουν σε καυγάδες με άλλες γάτες, άρα είναι λιγότερο πιθανό να τραυματιστούν και να μολυνθούν με κάποια μεταδοτική ασθένεια.

Πως θα είναι η γάτα μετά την στείρωση;

Η στείρωση δεν έχει ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι γάτες συνήθως δεν παχαίνουν ούτε τεμπελιάζουν όπως πιστεύουνε πολλοί. Μια στειρωμένη γάτα είναι πιο υγιής, πιο χαρούμενη και πιο στοργική, ενώ είναι πολύ μικρότερες οι πιθανότητες για να περιπλανηθούν ή –στην περίπτωση των αρσενικών- να «σημαδέψουν» την περιοχή τους. Χωρίς καμία αμφιβολία, θα ζήσουν περισσότερα χρόνια.


Πως γίνεται η στείρωση;

Στείρωση ονομάζεται η διακοπή της λειτουργίας του γεννητικού συστήματος, επομένως η διακοπή της αναπαραγωγικής λειτουργίας. Η στείρωση μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη. Προσωρινή στείρωση γίνεται συνήθως με ορμονικά μέσα. Τα αντισυλληπτικά φάρμακα του ανθρώπου προκαλούν προσωρινή στείρωση. Τέτοια ορμονικά σκευάσματα υπάρχουν και για τα ζώα, αλλά έχουν πάρα πολλές παρενέργειες (συχνά επικίνδυνες για τη ζωή τους) και χρησιμοποιούνται εξαιρετικά σπάνια. Μόνιμη στείρωση γίνεται με τη διενέργεια χειρουργικής επέμβασης. Στα θηλυκά ζώα υπάρχουν πολλές τεχνικές, αλλά αυτή που έχει επικρατήσει και εφαρμόζεται κατά κόρον, ως η καλύτερη και με τις λιγότερες παρενέργειες, είναι η ωοθηκυστερεκτομή, δηλαδή η αφαίρεση των ωοθηκών και της μήτρας (υστέρα=μήτρα στα αρχαία). Στα αρσενικά μόνιμη στείρωση γίνεται με την αφαίρεση των όρχεων (ορχεκτομή). Ο όρος ευνουχισμός δεν είναι επιστημονικός και προέρχεται από τη λέξη ευνούχος [=ευνή (κρεβάτι) + έχω]. Ευνούχοι ονομάζονταν οι άντρες που είχαν υποστεί μόνιμη στείρωση και φύλασσαν τα χαρέμια.

Η ωοθηκυστερεκτομή είναι απλή επέμβαση, γίνεται συνήθως υπό γενική αναισθησία, αλλά μπορεί να γίνει και με επισκληρίδια. Η ορχεκτομή είναι πάρα πολύ εύκολη επέμβαση και μπορεί και αυτή να γίνει υπό γενική αναισθησία ή με επισκληρίδια. Και στα δύο φύλα, επιλέγεται να αφαιρούνται οι γεννητικοί αδένες των ζώων (ωοθήκες και όρχεις). Αυτό βοηθάει στην εξάλειψη της σεξουαλικής συμπεριφοράς των ζώων, που συχνά είναι σοβαρό πρόβλημα.

Η επέμβαση πρέπει να γίνεται μετά την ενηλικίωση του ζώου, και αυτό, γιατί οι σεξουαλικές ορμόνες είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική ανάπτυξη του σκελετού, αλλά και πολλών άλλων οργάνων. Μετά τη στείρωση το ζώο δεν έχει σεξουαλικές ορμές. Εκτός από αυτό, οι επιπτώσεις στη συμπεριφορά του είναι ελάχιστες. Το συχνότερο πρόβλημα είναι η παχυσαρκία, αλλά ελέγχεται εύκολα με τη σωστή διατροφή.

Η στείρωση των κατοικίδιων ζώων βοηθάει στον έλεγχο των γεννήσεων. Είναι μεγάλο λάθος να πιστεύουμε ότι τα ζώα υποφέρουν όταν στειρώνονται. Αντίθετα, η ποιότητα της ζωής τους βελτιώνεται.